Bazen verdiğim emeklerden sonra, çok güzel geridönüşler alıp, gözlerimi yaşartacak kadar mutlu olduğum anlar yaşıyorum tercih ettiğim meslekten dolayı. Bazen de öyle umutsuzluğa kapılıyorum bazı öğrencilerimin davranışlarından dolayı; Bu insanlar çocuk yetiştirecek ilerde ama nasıl...diye sormadan edemiyorum. Hatalar insanlar için ama sürekli tekrar ediliyorsa karakteri açığa çıkarıyor. Okul tabi ki eğitim ve öğretim yuvası, fakat ne olursa olsun eğitim aile de başlıyor, çocuk yetiştirirken anne ve babanın tavır ve davranışları o kadar önemli ki, küçücük dediğiniz çocuk sünger gibi çekiyor herşeyi içine. Yıllar içinde gördükleri davranışa dönüşüyor...Bence yaşamımızdaki en önemli noktalardan biri, nerede nasıl konuşacağımızı bilmek...bilmeyince karakterimiz aynadan yansıyor çevremizdekilere...
Not: Resim internetten alıntıdır.
