6. AY KONTROLÜMÜZ ve bizden kısa kısa...

Aslında yazacak çok şey birikti...kafam her an bir yığın şey ile dolu...

Babam malum...Yarın bir MR çekimi ve sonrasında ameliyat...çok dillendirip gelişmeleri yazamıyorum, 13 yaşında bir kardeşim var...

2 haftadır kayınvalide ve küçük görümce bende...bazen iyi, bazen kötü:) Pazartesi dönüyorlar...

Yoğunluktan bir türlü yazamıyorum. Kuzumun bir sürü fotoğrafı makinada aktarılmak için bekliyor...

Ek gıdaya geçişimiz fırtınalarla devam ediyor, meyveye bayılıyor, yoğurdun çaresini Babymix Elmalı'da bulduk ama sebze olayımız tam bir fiyasko. Benim uslu, sakin kızımın nasıl bir cadıya döndüğünü sebze yedirmeye çalışırken görmek mümkün...anne sütü hala en favori besini, sünger gibi çekiyor maşallah ama nereye kadar yalnız anne sütüyle devam edebiliriz ki...artık yavaş yavaş çorba gibi besinlerle doymaya başlaması gerekmiyor mu? Sakin ol, yavaş yavaş alışacak, sakın zorlama diye kendimi telkin etmeye çalışıyorum ama endişelenmiyorum desem yalan olacak...

Geçen Cumartesi 6. ay kontrolümüz vardı. Kuzum 650 gr almış ve 7300 gr olmuş, açıkçası geçen iki ayda istikrarla aldığı 530'ar gr'dan sonra sevindik. Yalnız anne sütüyle maşallah dedik. Boyumuz 3 cm uzayıp 66,5 cm olmuş:) Hepatit B ve karma aşımızın tekrarları yapıldı bu ay ve inanamadık ama iki iğne yiyen bizim kızdan bır ıhhh sesi bile çıkmadı:) birde iki aşı arasında bir gülücük atıverdi ortaya:) doktorumuz bile 'maşallah, maşallah' demekten kendini alamadı:) Çok şükür aşılarımızdan sonra yine ateşimiz, huysuzluğumuz olmadı. Artık yoğurt çorbası, tarhana gibi çorbalara geçmemiz gerekiyormuş, biz yoğurdu, sebze çorbasını hallettik de bunlar kaldı dedim bende:)

Bu ay Ege Bahar'da birçok değişiklik farkediyorum. Artık bizimle çok güzel iletişim kuruyor...Dışarıda hiç zorluk çıkarmıyor, öyle meraklı ki, etrafı izlerken bizi gülümsetiyor:) Altını değiştirirken artık onu zaptedemiyorum, en sonunda onu öpüp koklarken ikimizde kahkahalarla gülüyoruz:) oyuncak dışında herşey onun oyuncağı:) artık onunda ayrı bir paket buzdolabı poşeti var:) sıkıldıkça veriyorum eline bir tane, hışır hışır oynuyor:) Kendi kendine 'tısss, tıssss' diye bir ses çıkarmaya başladı ki, duyduğumuz an babasıyla kopuyoruz:) bu ay bana iyice bağlandı, birinin kucağındaysa ve ben odadan çıkıyorsam başlıyor mızırdanmaya...benim kızım hala gecelerin uykusuz kızı:) bizim öyle bir rutinimiz olmadı ve korkuyorum ki olamayacak...Doktorumuza da danıştık, bir takım yöntemleri uygulayıp uygulamama hakkında sorular sorduk ve zamanla düzeleceğini, zorlamamız gerektiğini, uyuyamasa, uykusunu alamasa böyle bir gelişim gösteremeyeceğini söyledi. Peki dedik bizde:)

Bana gelince kah iyi kah kötüyüm...Şu zor dönemde iyi ki meleğim var ve beni avutuyor...onunla zaman nasıl geçiyor hiç anlamıyorum...o uyuyunca başlıyor düşünceler...bazen uyku tutmuyor, gözler doluyor...ama her sabah herşeyin çok güzel olacağı umuduyla uyanılıyor...