Yazmadan geçen zamanı nasıl toparlasam:)

Kısacık kısacık yazdığım son iki yazıyı saymazsak 1,5 ay olmuş yazmayalı. Bu zaman zarfında 2 defa Turkuaz Kıyılar'a gidip geldik, ilki 27 Mart-13 Nisan arasıydı. Eve döndükten 10 gün sonra bir arkadaşımızın düğünü için tekrar gittik. İkisinden de çok hoş anılarla döndük. İlki Ege Bahar'ın sosyalleşmesi açısından çok faydalı oldu, eşimin ailesi kalabalık bir aile, hala, amca, yeğen oldukça fazla. Ortam o kadar farklı geldi ki kuzucuğuma resmen dillenip döndü:) Ne yapsın evde bütün gün ikimiz yalnızız, bizimki de kalabalığı görünce coştu. Bunun dışında Ege Bahar bu tatilde doğayla tanıştı, kayınvalidemin bahçesindeki köpekler, kediler, tavuklar, horozlar ona çok değişik geldi. Komşuların keçileri, yeni doğmuş oğlaklar, yumurtadan yeni çıkmış civcivler Ege Bahar'ın olduğu kadar benim içinde ilkti:) Her günümüzü, hoş olan her anı görüntülemeye çalıştık ve yaklaşık 1000 fotoğrafla döndük. Turkuaz Kıyılar'ın eşsiz görüntüsünde fotoğraflarımız daha bir güzel oldu. Kabak koyu ve köyü, Faralya, İncirköy, Üzümlü, Ölüdeniz, Kayaköy...doyamadık gezmeye. Bu ilk tatil benim için çocukla tatile gitmek anlamında süper bir deneyim oldu, yeme içme düzeninin yanında bir bebek kalabalıkta nasıl değişir çok iyi tecrübe ettim:)

İkinci gidişimizde ise bir köy düğününü an be an yaşadık:) Kız evinden gelin alma, bahçede verilen düğün yemeği, kesilen kurbanlar, coşkuyla oynanan zeybekler benim için yine bir ilkti. Akşam salon düğünü de yapıldı ama ben köy düğünü kısmına gerçekten doyamadım...

Söylediğim gibi her anı uutmamak adına fotoğraflamaya gayret ettim. Bundan sonraki yazılarımda bölüm 1, bölüm 2 şeklinde anlatmaya çalışacağım.

Bu arada iki tatil arasında bir 23 Nisan yaşadık ki harikaydı. Nurturia anneleri olarak Sevgili Damla'nın organize ettiği harika bir gün geçirdik. Ege Bahar çimlerde yuvarlandı adeta:) İlk 23 Nisan'ının bu kadar keyifli geçmesi beni çok mutlu etti.

Bunun dışında "artık ben büyüyorum" diyen bir bebek var hayatımda. Son bir aydır dediğim dedik, inatçı, ses tonumdan herşeyi gayet iyi anlayan, istekleri bana çok güzel ifade eden bir Ege Bahar var. Yürümesine sanırım az kaldı, sıralamanın son haddinde, açılmadık dolap, kurcalanmadık yer bırakmıyor artık. Bulamaç kahvaltı yapmak istemiyor, elleriyle döke saça kendi yemek istiyor, evdeyse kucağa alınmak istemiyor çünkü keşfedecek çok şey var vs. vs.

Ege Bahar 6 gün sonra 1 yaşına girecek, kendi farkında değil ama annesi pek bir heyecanlı:)

Şimdilik böyle bir başlayayım dedim, hemen Ege Bahar'ın tatil fotoğraflarından biriyle noktalıyorum. Devamı gelecek:)