Ben bir öğretmenim...Gencecik pırıl pırıl beyinlerin, kalplerin bozulmaması için,yarınları için, gösterdiğin yolda ışığınla yürüyüp elimden ne geliyorsa yapacağım...söz veriyorum...Her 10 Kasım'da olduğu gibi tören sırasında aktı gözyaşlarım...Biz onu hep özlüyoruz, bu yalnızca 10 Kasım'a has bir şey değil, sadece onu kaybettiğimiz gün daha bir hüzünleniyoruz, yokluğunu çok daha derinden hissediyoruz...
Burada uzun uzun anlatmayacağım ama bugün yaşadığım bir olaydan sonra yüreğime aktı gözyaşlarım...Tek diyebileceğim herkes öğretmen olmasın...onu anlayamayan zihniyete şaşıyorum...hayretler içinde kalıyorum...
Sen nur içinde yat Atam...Bugün anneannesi kızıma "En büyük Türk ATATÜRK" demiş...Ata Ata diye bütün gün söylemiş...Saygı duruşunu öğrenmiş...9'u 5 geçe İlk defa saygı duruşuyla seni anmış...Yolunda yavrular yetiştiren öyle çok anne var ki...Ege Bahar'ın bu yolda yanında çok arkadaşı var...Sana minnettarız...Rahat uyu...Mekanın cennet olsun....
1 yorum:
ah canım meslektaş olarak seni o kadar iyi anlıyorum ki..bizim meslekte siyaset en son olmalı..bugünlere gelmemizi sağlayan eşsiz insana saygı duymak bizim mesleğin gerekliliği olmalı ama maalesef öyle insanlar var ki körü körüne inandıkları uğruna canımızı sıkabiliyorlar. Neyse ki bizler ve bizim yetiştirdiğimiz öğrenciler ve yavrularımız var.
Yorum Gönder