Bugün caddede kız kıza takılırken bir anda "anneciğim ben insanları çok seviyorum, onları görünce mutlu oluyorum" dedin. Cümlen aynen böyleydi, kucağımdaydın, yüzünün ifadesini, bu cümleyi söylerken gördüğüm gülümsemeni, heyecanını hiç unutmayacağım heralde...Baban çok uzaklardaydı, binlerce kilometre vardı aramızda ama söylediğin cümlenin güzelliğini paylaşmak istedim, gönderdiğim maile cevaben baban "hayat dolu, sevgi, neşe dolu prenses kızım, inşallah karşına hep iyi insanlar çıkar, hiç yara almazsın..." demiş...inşallah güzel kızım inşallah...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder