Onbeş gün buralardan uzaklaştık, çok da iyi geldi.
Geçen hafta döndük yuvamıza, valla bu da iyi geldi:)
Ege Bahar kuzenlerine, halalarına doydu mu bilmem ama çok güzel bir haftayı Fethiye'de tamamladık. Sekiz yaşındaki ikiz kuzenleriyle sadece uyudukları zamanlar ayrıldılar desem yeridir:)
Bu tatilden en sevdiğim karelerden biri;
Evden bakkala, bildiğin mahalle bakkalına gidiyorlar;
valla İstanbul'da çocuğumu bakkala falan yollayamam, ortalığın durumu malum, zaten mahalle bakkalı da kaldı mı ki?
Ege Bahar bu karede hayatında ilk defa annesi ya da bir büyüğü yanında olmadan alışverişe gidiyor:)
Ben tabii ki çocuklar gelene kadar kalpten gidecektim,
nasıl yolladım diye, halaları bu halime çok güldüler ya neyse:)
Fotoğrafın hikayesi bir yana kendisi de çok hoşuma gidiyor;
elele, birlikte, heyecanla, mutlulukla, sevgiyle...
Kuzenler parkta...
Kuzenler akşam şovunda:)
Her akşam bize balkon tiyatrosu yaptılar,
üzerlerinde de değişmeyen sahne kostümleri:)
Fethiye-Karagözler
Ağustos 2014
Fotoğrafta bir değişik çıkmışlar ama asma yaprağını tutuyor,
Ekşiyi pek seven kızım dalından koparıp asma yaprağını götürüyor.
Üç çocuk biraz fazla olurdu sanırım:)
Anne-kız
Karagözler, Ağustos 2014
Bu tatilde aslan dayısı da bizimleydi.
Fethiye-Karagözler
Ağustos 2014
Bu tatilde bol bol foto yerine bol bol dinlence vardı.
Fethiye'de daha önce hiç gitmediğimiz koylara gidip turkuaz kıyıların tadına varmak vardı.
Bir sonraki post yine Fethiye'den karelerle devam edecek,
sonra da Köyceğiz anılarını not ederiz artık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder