Baharın rengiyle yazayım istiyorum bahara ait anılarımızı...
Dolu dolu geçiyor her günümüz çok şükür...
Birilerinin evlatlarına bir şeyler öğretmekle geçen saatlerin ardından kızıma kavuşuyorum her akşam üzeri, yine, yine, defalarca çok şükür...
Daha bir yardımcı olayım istiyorum herkesin evladına bugünlerde, gel diyorum, hiç çekinme, tenefüste gel çözelim birlikte yapamadıklarını diyorum.
Aman ha yanlış anlaşılmak istemem; öyle yapıyorum, böyle yapıyorumu anlatmak ayıptır bilirim, sadece öyle bir huzurla doluyor ki yüreğim yüzlerindeki mutlu edayı görünce, huzurlu olmak çok da zor değil aslında, sadece gülümsemek ve anlayabileceğini, yardımcı olabileceğini göstermek yetiyor yani, budur tüm anlatmak istediğim...
Ne yaparsan döner seni bulur biliyorum...
Benim yavrum ne ise benim için, herkesinki de bin kıymetli, biliyorum...
Pek bir kararsızım bu ara yazmak konusunda...
Bu film her an bitebilir diyorum, yeter galiba artık diyorum, bazen de kıyamıyorum.
Zaman gösterecek artık...
Bahar yüzünü sıcacık gösterdi ya, kıpır kıpır yürekler...
Geçen haftadan kalma anılar bunlar elimizde;
İstanbul...bahar...biz...
Anne-kız pozumuz...
Vallahi gözleri açık yakalayamadık:)
Anadolu Hisarı- Nisan 2014
Ne çok severim bu manzarayı...
Göksu-Nisan 2014
Baba-kız pozu...
Habersiz çekilen fotoğraflar daha bir anlam yüklü değil mi?
Candır o can...
Aşktır, hayattır, umuttur hep...
Anadolu Kavağı-Nisan 2014
Anadolu Kavağı-Nisan 2014
Aşk her daim yüreğimde, buyrun kanıtı:)
Vallahi hile, hurda yok:)
Tamamen kalbin yansıması...
Güneş bir batar, bir doğar...
Bakan göz neyi görürse odur hayat...
Kimi batan güneşi, kimi uzaklaşan bir tekneyi, kimi kıyıdakileri görür...
Ben baktıkça kıyıdakileri görüyorum,
çok şükür...
Cancanım...
Güneşim...
Kızım...
Bugünün bende kalanları yüreğimde...
Güneş battı batacak
ama
unutmuyorum;
yarın yeniden,
yeni anlar için,
yeni anılar için
pırıl pırıl doğacak...
Sevgiyle...
