Bodrum...Bodrum...

Benim en güzel mavimdir BODRUM...

Nasıl anlatsam, nerden başlasam diye dudaklarıma dökülendir...

Özlerim çokça, sevgili de bilir nasıl özlediğimi, arada bir sürprizle gönlümü fetheder...

Bu da bizim kabin içi bagajımız:)

Aldık onu da uçtuk haftasonu iki günlük bir kaçamak için.

Çayımın şekeri, portakal reçelim, begonvilim o...

En sevdiğim manzaraya birlikte baktık deli deli esen rüzgara aldırmadan...

Birlikte coştuk, oynadık, koştuk...

Buradaydık biz...

Çok severiz...

Pek güzeldir bahçesi, manzarası...

Bodrum'un eskilerinden ve vazgeçilmezlerindendir.

Mis kokulu Bodrum mandalinaları ile karşılarlar sizi.

Bodrum'da

beyazların içindeyken,

maviden maviye dalar gözlerin...

Bu kaleye her bakışımda en güzel anılarımdan bir demet göz kırpar bana...

Güzel Bodrum'um...

Kadın her yaşta kadındır değil mi:)

Bu ayaklar denize dayanamadı da...

Çocuk, coşku, mutluluk...

Ah ne iyi geldi anlatamam...

Kışı ayrı, baharı ayrı, yazı ayrı mavi~beyaz şehrimin...

Senden bir hatıra olsun yanımızda deyip aldık nazar boncuklu sandaletlerimizi de anne kız.

Doldurduk anılarımızı  yine bavullarımıza,

el salladık,

yine geleceğiz nasılsa deyip vedalaştık...

Sömestre tatilinden kalanlar; Aramıza hoşgeldin Efe Tolga bebek...

Bu güzeller güzeli bayan benim adaşım, okulda beraber çalıştığım bir öğretmen arkadaşım...

Kucağındaki minik kuzu Efe Tolga...

İkiz kızlarından sonra bir de oğlu oldu arkadaşımın,

Allah bağışlasın...

Sömestre tatilinin son haftasonu Efe Tolga'nın kırk mevlüdüne davetliydik...

Kuzucuk sağlıkla analı babalı büyüsün, vatana millete hayırlı bir evlat olsun diye ettik dualarımızı...

Benim güzel arkadaşım lohusa lohusa neler hazırlamış elleriyle...

Güzel güzel sepetlerde, tepsilerde Efe'mizin hediyeleri geldi geldi, bitmedi...

Bebek çikolataları, bebek şekerleri, bebek kurabiyeleri, okunmuş pirinç ve şekerle doldurulmuş şirin mi şirin şişeler, bebek kolonyası dolu şişeler...

Dedim ya biri gitti biri geldi, gözlerimiz bu güzelliklerle bayram etti...

Fotoğrafını çekmeyi unutmuşum ama lohusa şerbetlerinin sunumu da çok hoştu...

Şeker hamurlu kurabiyelerde yeni trend böyle heralde:)

Ben en son poşetlere konulup kurdelayla bağlanılan kısmında kalmışım, şimdilerde böyle tekli kurabiye kutularına da yerleştiriliyormuş.

Bu da arkadaşlarımızla günün hatırası pozu...

Efe Tolga bebek, aramıza hoşgeldin kuzum...

Sağlık ve mutluluk dolu bir ömür hep seninle olsun...

Hayırlısıyla ailecek güzel bir haftasonu için planlarımızı yaptık...

Herkese iyi haftasonları...

Sömestre tatilinden kalanlar; renklerle mutluluk...

    

Pazar gecesi "Offf, koskoca tatil bitti gitti" diye mızmızlanırken bugün okuldaki ikinci gün bitti bile.

Herşey başlayana kadar işte, iki gün geçti gitti, geriside hayırlısıyla su gibi akar gider inşallah...

Sömestre tatilinin sonuna doğru çektiğim fotoğrafları bilgisayara aktarınca hadi bunlardan bir iki post yazayım dedim.

Buyrun ilki renklerle mutluluk... 

Bu düzgün, kaymak gibi taşlar Ölüdeniz Belcekız plajından...

Yaz tatili dönüşünde koca bavullardaki yüklerimiz yetmezmiş gibi torba dolusu taşları da yüklenip gelmiştik. Hadi taş mı taşıdın derler ya, bizim kızçe evde boyasın diye hakikaten taş taşıdım:)

Sonra bu taşlar evde yer kaplamasın diye depoya kaldırdım, göz önünde olmayınca unutmuşum haliyle ama tatilde aklımıza gelince çok işe yaradılar.

Önce denge oyunu oynadık birlikte, sonra parmak boyalarıyla zevkine göre boyadı.

  

İşini ciddiyetle yapan kızım:)

Bu capcanlı renklerin mutlulukla bir ilgisi olmalı... 

Kızımın eserleri... 

 Tek fırça yetmez:)

Boyaların sihirli gücü yüzdeki bu tatlı gülümseme heralde...

Biraz Ege'lendik...

Geçen hafta ortası uçtuk gittik Fethiye'ye, babaanne evine. Bu hafta başıda döndük. Üç dört günü hem ailemize hem de gezmeye paylaştırdık.

Ege Bahar ikiz kuzenleriyle iyi vakit geçirdi, çocuğa çocuk lazım işte...

İlayda~Ege Bahar~Aleyna

Eşimde aralarına katılmış, mutluluk katlanmış, anı olmuş...

Bu ağaçlar bizim için çok kıymetli,

Ege Bahar 10 aylıktı Fethiye'ye ilk gittiğinde, babası da hemen beş tane okaliptus fidanı alıp dikti onun adına. Üçü çevredeki keçiler tarafından yok edilmiş olsa da ikisi artık kendilerini kurtardı. Bu gidişimizde ne kadar uzadıklarını görünce hayli şaşırdık. Ege Bahar her gidişimizde ağaçlarına koşup benim ağaçlarım bunlar diyor:)

Çevre gezilerimizde böyle alışık olmadığı görüntüler karşısına çıkınca çok mutlu oluyor ve heyecanlanıyor küçük kızım...

Orman yollarında yürüyüşler yaptık, çam ormanlarında bol bol oksijen aldık...

Anılarımıza yeni anılar ekledik...

Biz Ölüdeniz'e de Kayaköy'e de genellikle Fethiye-Likya yolunu takip ederek orman içinden gideriz, bu sefer yine aynı yoldan başlayıp, iki üç kilometre ilerleyince sağa ayrılan ayrı bir yolu takip ettik. Açıkçası merak ettik yolun devamının nereye çıkacağını, bir şekilde yine Kayaköy'e çıktık ama fotoğraftaki gibi güzel manzaralar gördük, fotoğraflamadan geçmedik.

İstikamet Kayaköy (Karmylassos)...

Kayaköy'de Ege Bahar...

Ah Kayaköy...

Nedir sende bu kadar yüreğime dokunan, her gelişimde uğramadan gidememem...

Bana verdiğin hüzün mü yoksa hala dimdik ayakta duruşun mu bilemedim...

İkisi de galiba...

Ben sana gelmeyi hep çok seviyorum...

Anne kız Kayaköy hatırası...

Bir diğer vazgeçemediğim; turkuaz kıyıların en güzeli o, Ölüdeniz~Belcekız...

Yazın ayrı güzel, kışın ayrı güzel...

Her daim kristal gibi, pırıl pırıl, tertemiz...

Neredeyse denize atlayacaktı, zor tuttuk:)

Şimdilerde yazın buradan topladığımız taşları boyarken, bu gidişimizde bulduğumuz tek deniz boncuğumuza gözbebeğimiz gibi bakıyoruz...

Denizde taş sektirmeden dönülür mü?

Dönülmez tabii ki...

Üç dört güne ne güzel zamanlar sığdırdık...

Artık kısmet ya bahara ya da yaza kaldı.

İşte böyle, biz biraz Ege'lendik...

Kendimize geldik, gözümüz gönlümüz açıldı..