BİR BEBİŞ HİKAYESİ...

Bugün hamileliğimin 20. haftasına girmiş bulunuyorum. Her ne kadar uyuşuk kızımız "ben buradayım" hareketlerine başlamamış olsa da, büyüyen karnımın etkisiyle de artık hamileliğimi iyiden iyiye hissediyorum. Pes daha yeni mi hissediyorsun diye düşünenler olabilir tabi ki:))) Çok şükür problemsiz bir 20 hafta yaşadığım için bana hamile olduğumu bariz bir şekilde hissettirecek olaylar yaşamadım. Bir kere bile midem bulanmadı ve çıkarmadım, halsizlik, başdönmesi gibi sorunlarım olmadı. Bir iki kere yaşadığım şiddetli baş ağrımı saymazsak (ki yaklaşık 10 saat falan aralıksız sürdü, artan kan basıncından kaynaklanırmış) normal hayatım aynı şekilde devam etti. Bedensel değişikliklere gelince normal bir seyirde kilo alıyorum, hatta yarım kilo önden gidiyorum. 5,5 kilo aldım ama o kadar çabuk acıkıyorum ki Allah sonumu hayır etsin:))) Şunu isterim, ayyy şöyle ekşi ekşi bir erik olsa da yesem gibi aşerme durumları da yaşamadım. Her türlü tatlıyı, çikolatayı çok seven ben hep tuzlu yemeklere yöneldim. Dediğim gibi çok çabuk acıktığımdan hep doyurucu, besleyici özelliği olan gıdalara saldırdım:))) Karnım doysun da onu da, bunu da, şunu da yerim durumundaydım. Hiç birşeyden iğrenmedim, koku hassasiyeti yaşamadım. Bir ara hamile olduğumdan bile şüphelendim:)))

Duygusal değişikliklere gelince, şu ana kadar yine çok etkilendiğimi söyleyemem ama şu aralar bazı sabahlar aşırı sinirli ve gergin uyanabiliyorum.

Dediğim gibi Allah'a çok şükür bebişimiz bana hiç sorun yaşatmadı, umarım önümüzdeki zaman sürecinde de aynı şekilde devam ederiz. Şu an çocuk sahibi olan arkadaşlarımdan bazılarının hamilelik dönemlerini gördüğümde nasıl korktuğumu hatırlıyorum. Hamilelik dönemi ne zor birşeymiş, ben nasıl dayanırım diye düşünür dururdum ama gördüm ki söylenilenler doğruymuş ve herkesin hamilelik serüveni farklıymış. Gelecek aylarda ne düşünüyor olacağım bilemem ama şu an olmayan kıyafetlerimin dışında herşey çok keyifli, çok güzelll:))) Bir de bebişimizin hareketlerini hissedersem çok daha mutlu olacağım. Gerçi doktorum "ilk gebeliklerde hareketleri hissetmek 22. haftaya kadar uzayabilir" demişti ama ben sabırsızlanıyorum işte...

Eylül başı gibi hamile kaldım ve Allah nasip ederse Mayıs sonu gibi kucağımızda olacak kızımız. Yani en sevdiğim mevsim olan baharda:))) Ben şanslı insanlardanım istediğim an beklemeden hamile kaldım, Allah'tan isteyen herkese bekletmeden, hemen bu güzel duyguyu yaşatmasını diliyorum...

Aşağıdaki fotoğraf bizim ilk ultrason görüntümüz. 13 Ekim 2008 tarihli, bebişimiz 6,5 haftalık ve bir pirinç tanesi kadarcık:))

Hamilelik testimi (Beta-HCG) MedicalPark Göztepe Hastanesi'nde(24.09.2008), ilk ultrason kontrolümü Medipol Hastanesi'nde, daha sonrasında şimdiye kadar ki kontrollerimi Kadıköy Şifa Hastanesi'nde yaptırdım. İlk zamanlar çok dolaştım biliyorum ama artık içim çok rahat, doktorum çok tatlı ve ilgili bir insan. Zaten 2 senedir rutin kontrollerimi de kendisi yapıyordu ama hastane değiştirince onu bulmam biraz zaman aldı.

İkinci ultrason kontrolümüz 19.11.2008'de yapıldı, miniğimiz 12 haftalıktı ve o gün ilk defa bebeğimizin o muazzam taklalarına şahit olduk:))) Aman Allahım fırıldak gibi dönüp duruyordu anneciğinin karnında:))) ve çok şükür herşey yolundaydı. Doktorumuz 11-14 testini (ikili test) istedi ve sonucumuz 1/14.000 anormaliteyi gösteriyordu. Yani sonuç çok güzeldi:))) Bir de doktorumuz çok emin olmamakla birlikte bize bebeğimizin kız olabileceğini fısıldadı:)))

Üçüncü kontrolümüz 15.12.2008'de yapıldı. Hanımefendi sakladı kendini, yüzünü göstermedi...ama bu sefer ufak bir yanılma payıyla birlikte nazlı bir kız geliyor dedi doktorumuz:))) çokkkk sevindik, hep sağlıklı olmasını dilemiştim, kız-erkek hiç önemli değildi ama bi tarafım sessizce, gizlice hep kız diyordu zaten...16. haftadaydık ve üçlü test bu dönemde (16-18. haftalar) yapılıyormuş, doktorumuz bize artı ve eksilerini anlatıp tercihi bize bıraktı. İkili test %85 doğru sonuç veriyormuş, üçlü test daha eski bir yöntem olup tekbaşına yaklaşık %65 doğru sonuç veriyormuş. İkili testin ardından üçlü test de yapılıp değerler karşılaştırılınca %95 doğru sonuç alınıyormuş. Açıkçası ikili testin %85 duyarlılığının benim için yeterli olduğunu düşünüp üçlü testi yaptırmadım ben. Doktorumuz da bu durum da en azından üçlü testin içinde yer alan AFP miktarını ölçtürmemizi istedi ve onu yaptırdık. Çok şükür ki AFP sonucumuz da güzel çıktı...

Şimdi sırada dördüncü kontrolümüz var. 19.01.2009'da yapılacak olan bu kontrolde 22. haftamızda olacağız ve detaylı ultrason yapılıp miniğimizin bütün organlarının gelişimi izlenecek. Heyecanla bekliyoruz...

Bu arada dediğim gibi karnım gitgide büyüyor, sanki zaman çok hızlı akıyor, bir bakıcam bebiş kucağım da olacak diye düşündüğümden midir, yoksa zaten bir alışverişkolik olduğumdan mıdır bilemiyorum atıyorum kendimi bebek mağazalarına. Kendim için alışverişe çıkmaya bayılan ben artık sadece bebeşimize alayım da alayım istiyorum. Daha çok erken alma diyenler oluyor etrafımda, ama bana ne yaaaa...alcam işte diyorum:))) İşte aldıklarımızın bir kısmı aşağıda:))) Genellikle sarılı, yeşilli, beyaz üzerine karışık renkli kıyafetler tercih ediyorum. Neden mi??? Öyle hikayeler duydum ki kız sanılıp erkek doğan, erkek sanılıp kız doğan bebekler...Çok az ihtimalle de olsa hala olabiliyormuş...Bu nedenle detaylı ultrasonu da dört gözle bekliyorum:)))

Bu da babişinin kızına taaa Chicago'dan getirdiği yumuşacık battaniyesi...


İşte bizim şimdiye kadar ki hikayemiz böyle...Devamı gelecek:)))