Özlediklerimizle kız kıza takıldık...

Bu Salı Füsun'la ve bizim ufaklıklarla birlikte Seyhan'daydık. Füsun'la kısa bir süre önce görüşmüştük ama Seyhan'la uzunca bir süredir görüşemiyorduk. Okul, iş güç derken arkadaşımın hamileliğini görebilmek ancak 33. haftaya denk geldi. Zeynep Lal Ağustos'un ilk on günü içinde sağlıkla aramızda olacak inşallah. Defne heyecanla bizleri beklemiş camda ama heyecandan olsa gerek bir süre yanımıza çıkmadı, güzel günümüzün geri kalanı ise ise 3 yaş çocuklarının çığlıkları, kahkahaları  ve annelerinin sohbetleri arasında akıp gitti.

Defne ve Ege Bahar bize flüt konseri verirken...

Ege Bahar ve Nisan bu havluyu niye salonun orta yerine serdiler acaba? Piknik yapacaklarmış canım:)

Bir ara biz masada sohbet ederken Seyhan'ın "inanmıyorum ya" sözüyle masanın altına baktığımızda manzara buydu:) Hemen toparlamak yerine eğlensinler dedik, öyle tatlı kahkahalarla çınlıyordu ki ortam kıyamadık. Hatta halının üzerine döktükleri cornflakesi avuç avuç yemelerine bile ses çıkarmadık:) Bir yandan da fotoğrafladık.

Ortalığı temizledikten sonra kızlar mutfakta uslu uslu dondurmalarını yediler.

Çocuklarımız sayesinde başlayan bu güzel arkadaşlıkta 2,5 yılı geride bırakmışız. Neredeyse 3 yıl olacak yani ama farkettik ki biz yavrulara anı olarak kalsın diye onların fotoğraflarını çekerken doğumgünleri gibi bir kaç özel günün dışında hiç fotoğraflarda yer almamışız. Anne karnındaki Zeynep Lal  vesile oldu da annelerin fotoğrafını da çekmiş olduk.

Seyhancım ve Füsuncum...

Seyhancım ve ben...

ve üçümüz...artı Zeynep Lal tabii ki:)

Seyhan'cım hem çocuklar için, hem bizim için çok güzel bir gün oldu. Teşekkürler arkadaşım...İnşallah Zeynep Lal büyürken ablası değil ablaları olur yanında...