Temmuz'dan kalanlar...

Temmuz 2014'den  bazı kareleri unutmadan kaydedelim...

Ege Bahar ve Emel...

Emel benim okuldan can arkadaşlarımdan...

Zorda kaldığımda ya da seminer dönemi gibi dönemlerde Ege Bahar'ı okula götürdüğümde can kurtaranım o benim...

Ege Bahar için Emel okuldaki diğer teyze durumundaki öğretmen arkadaşlarımdan farklı, zira Emel'in hem benim hem kendinin arkadaşı olduğunu söylüyor:)

E pek tabii Emel çocukları çok seven kişiliğinin yanında braştan da kazanıyor ki kendisi beden eğitimi öğretmeni. Ege Bahar öğretmenler odasında sıkılıyorsa hemen devreye girer; okulun halı sahaları, kapalı spor salonu, masa tenisi raketleri kullanımına sunulur. Ege Bahar'da ona resimler yapar, mektuplar yazar, evine davet eder. Aralarında bir aşk durumu var yani:)

 İşte yukarıdaki fotoğraflar Emel'imin bize geldiği bir günden,

Temmuz başından iki güzel kare...

Ege Bahar-Temmuz 2014

Ege Bahar-Temmuz 2014

Ege Bahar ve Nil...

Ege Bahar ve Aras...

Zorlu langırt maçını kim kazandı acaba?

İkiside mutlu, berabere bitti:)

Ege Bahar-Temmuz 2014

Heybeliada vapurunda

Heybeliada yolunda heybe ne demek onu öğrendi:)

Anne-kız

Temmuz 2014,

Heybeliada yolunda

Heybeliada Parkı'nda...

Temmuz boyu tam bir su kuşu oldu Ege Bahar,

Havuza, suda oynamaya doyamadı.

Tarihede not atalım;

31 Temmuz 2014 günü çocuk havuzunda da olsa kollukları attı, dalarak üç dört metre yüzmeye başladı.

Havuz dinlencesi:)

Bu ve alttaki fotoğraftaki resimleri beni üzdüğü bir zamandan sonra odasına kapanıp yapmış,

 ilki tahtaya çizildiği için fotoğraflandı, 

ikincisini kağıda yapmış, hemen anılar dosyasına kaldırıldı tabii ki,

başımızda masmavi bulutlar, anne-kız, kalp ve güneş...

Daha nasıl anlatsın özrünü...

 Burada da ikimiz, kalp ve gülen yüzler...

Mutluluk bu işte...

Çok şükür, binlerce şükür...

Temmuz'dan biraz biraz bunlar kaldı elimizde...