Ege Bahar'la beraber okulumuzun Çanakkale Şehitlikleri'ne yaptığı geziye katılalı tam 1,5 ay olmuş...
Gidebilir miyiz, o kadar yol otobüs dolusu gençle ve yanımdaki minikle nasıl geçer, hava da pek bozuk olacakmış gibi binbir düşünce kafamda dolanırken, haydi hayırlısı deyip 10 Nisan akşamı yola koyulduk. Çocukla seyahatte ilk tercihim her zaman uçaktır, zira babaanneye, halalar, amcalar ve bir çok akraba araba ile en az 13 saatlik uzaklıkta oturduklarından bugüne kadar çocukla karayolunu hiç tercih etmedik. Molalarla beraber İatanbul-Çanakkale arasının 7 saat süreceğini bilerek, bir deneyelim bakalım dedim.
Çanakkale Şehitlikleri kızımın en çok görmesini istediğim bölgelerdendi;
vatan, millet gibi çok çok önemli olan konularda biz ne verirsek onu alacaklar yüreklerine, haksız mıyım???
Gece yarısından sabah altıya kadar, yol boyunca şakır şakır yağan yağmur beni ürkütse de çıkmıştık yola bir kere. Sabah Eceabat'a varmak üzereyken yağmur bir kesildi inanamadık ve hatta ve hatta meteorolojinin beklenen sonuçlarına inat, Çanakkale tüm gün mis gibi, pırıl pırıl bahar havasıyla bizleri konuk etti:)
Sabah yedide Eceabat'ta başlayan gezimiz akşamüzeri noktalandı ve gece yarısı tekrar İstanbul'a döndük.
Bakalım neler görmüşüz?
Çanakkale Şehitler Abidesi alanı bahçesinde büyük şairimiz, İstiklal Marşı'mızın yazarı, büyük insan Mehmet Akif Ersoy'un dizeleri...
Duygulanmamak mümkün mü?
Onun "Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın..." sözleri hep aklımda ve yüreğimde...
Çanakkale Şehitliklerine en son 6 yıl önce gitmiştim.
Şehitler Abidesi alanında bir hayli değişiklikler olmuş. Abide olanca haşmetiyle yerinde tabii ki ama bahçede yeni düzenlemeler yapılmış.
Öğrencilerimle...
Güzel öğrencilerim...
Ege Bahar Şehitler Abidesi'nin bahçesinde...
Ertuğrul Koyu'ndaki İngiliz Mezarlığı ve içinde yer aldığı köy.
İngilizler bu şehitliğe V.Beach adını vermişler.
Ege Bahar'a elimden geldiğince, onu ürkütmeyecek şekilde gezdiğimiz yerlerde yaşananları anlattım, zaten rehberimizin anlattıklarını bir bir o da dinledi, bu günden ona bir hatıra olsun diye yörenin kadınlarının el emeği olarak adımbaşı satılan örgü bebeklerden birini aldık. Umarım hep saklar ve bu günü hep hatırlar...
Çanakkale'de beni en etkileyen yerlerden...
Anzak Koyu...
Anzak Koyu- Hain Tepe
Anzak Koyu'nda öğrencilerim...
Anzak Koyu'nda Ege Bahar...
11.04.2014
Anne kız Anzak Koyu'nda...
Fotoğrafları seçemedim, hepsi birbirinden güzel ve anlamlı anılar olacak kızıma...
Anzak Şehitliği - Arıburnu
anı kaydetmek...
Bir öğretmen arkadaşım çekmiş.
çok sevdim çokkk...
Yüreği büyük Atatürk...
Anzak Şehitlerinin annelerinin yüreğine, acısına su serpmiş...
İnsanın okuyunca boğazı düğüm düğüm oluyor,
yüreğinin büyüklüğüne şaşırıyor,
milletce böyle bir lidere, kurucuya sahip olmanın gururunu yaşıyor...
Atamız diyor ki;
Those heroes who shed blood and lost their lives, you are now lying in the soil of a friendly country.
Therefore rest in peace.There is no difference between the Johnnies and the Mehmets to us where they lie side by side in this country of ours.
You, the mothers who sent their sons from far away countries wipe away you tears,
your sons are now lying in our bosoms and are in peace.
After having lost their lives on this land they become our sons as well.
Dünya okusun duysun istiyorum, Atamız 18 Mart 1934'de diyor ki;
"Bu memleketin toprakları üstünde kanlarını döken kahramanlar, burada dost bir vatanın bağrında bulunuyorsunuz.
Huzur ve barış içinde uyuyun.
Sizler Mehmetçikler ile yan yana, koyun koyunasınız.
Uzak diyarlardan evlatlarını bu savaşa gönderen analar, gözyaşlarınızı dindiriniz.
Evlatlarınız, bizim bağrımızdadır.
Onlar bu topraklarda canlarını verdikten sonra artık bizim çocuklarımız olmuşlardır."
Conk Bayırı'ndan.
Atamızın düşmanı gözetlediği bölgeden manzara...
Ege Denizi, Suvla koyu ve Tuz Gölü...
Tabii ki 57. Alay Şehitliği, Akbaş Şehitliği, Fransız Şehitliği gibi daha pek çok yeri gezdik bir günün içerisinde fakat Ege Bahar'la ancak bu kadar anı yakalayabildim.
Yorgun çocuğum Conk Bayırı'ndan yola çıkınca Tekirdağ'a kadar gözlerini açamadı, kucağımda uyudu kaldı ama yorgunluğuna değdi tabii ki, hemen geri dönüşler alınmış, okulda arkadaşlarına ve öğretmenine Çanakkale ile ilgili ne anladıysa anlatmış...
Ahh, Çanakkale...
Anlatmakla olmaz,
görülmeli, yaşanmalı, hissetmeli...
