Kar manzarası...

Yılın ilk karı geldi de gitti bile...

Çarşamba sabahı evimizde hasta kuzucuğumla penceremizden siteye doğru bu manzaraya baktık birlikte. Kar diye delirdiği halde, özlemle beklediği halde keyfini çıkaramadı, yuvarlanamadı üzerinde. Hasta olduğu için çıkamayacağını kaç defa anlattım bilemiyorum...

Evden beyaza bürünmüş şehri izlemek keyifli tabii ki...hele ki sıcacık bir fincan kahvende eşlik ediyorsa sana ohhh ne ala...

Fakat fotoğrafa dikkat ederseniz yokuşu çıkamayan bir otobüs, kayan bir servis arabası ve bir otobüs hemen göze çarpacaktır. İstanbul'un yüksek kesimleri malum denize kıyısı olan semtlerle bir değil. Pencereden bu manzaraya bakarken daha kaç tane kayan otomobil gördüm kimbilir...İki de kaza...Hakikaten toplu taşıma böyle durumlarda en iyisi, hiç risk almamak lazım...

Biz hastalıklardan ilk karın tadını çıkaramadık maalesef...Çocuklar için çok önemli, çok heyecanlanıyorlar. Şu yaşımda kardan hiç hazetmesemde çocukken bende bayılırdım.

Pencereden doya doya bütün gün seyrettik, daha kış uzun kızım yine yağar deyip ikna ettik, ama bu yıl için artık karla kavuşmamız kısmete kaldı tabii ki:)

Kar enerjisi...

Bugün kar tipi halinde yağarken biz üç deli ikibuçuk saat dona dona eğlendik dışarıda. Eve geldik, yavru yorulmuştur, erkenden uyur diye düşünürken durum hiç düşündüğüm gibi olmadı. Kar nasıl bir enerji verdi bu tatlıya  anlayamadım:) uykuya dalamadı bir türlü, bir saat yanında kaldım ama dalamadı işte, öyle daraldım ki bir ara gözlerini kapat, uyumaya çalış, birazdan geleceğim diyerek yanından ayrıldım, beş dakika salona gitmiştim babasına püsküreyim de rahatlayayım diye:) Bir baktım bir küçük cadı yataktan kalkmış, pıtır pıtır sessizce yürümüş salonun kapısının camının arkasından burnunu cama dayamış bizi gözlüyor, görünmediğini sanıyor yavrum:) kucakladım, öptüm, anneannesinin ördüğü yumuşacık battaniyesine sardım, uyuyamadım anneciğim dedi bana, birde çerez istedi, enerjisini daha da arttırmak için ceviz ve badem yedi gecenin bir yarısı. Uyuyor şimdi babasıyla, elinde Hello Kitty'li bir saklama kabıyla:) aman iyi uyusun, bol bol dinlensin zira yarın yine enerjiye ihtiyacımız var...

Karlar düşer, düşer, düşer...Ege Bahar karla tanışır...

Karlar düşer, düşer, düşerrrr...Anne, baba heyecanlanır, Ege Bahar karla tanışır:)

Hemen ısıtıcıda su kaynatılır, termosa konulur, bardaklar, poğaçalar, çay, kahve, çikolata, bisküvi yani keyfe dair ne varsa çantaya konulur, Ege Bahar külotlu çorap üstü tayt ve polar eşofmanla sarılıp sarmalanır ve arabaya atlanır. İstikamet Kalamış sonra duruma göre yol bizi nereye götürürse:)

Kızıltoprak'da baba dayanamaz ve hemen aşağıdaki poz verilir, anne babanın tam Joker'in önünde durmasını fırsat bilerek içeri dalar kızına kar hediyesi oyuncaklar alır:)

Kalamış Parkı'nın önünde durulur, Kar rüzgarla Ege Bahar'ın yüzüne vurur...


Babası Ege Bahar'ı öpücükler:)


Yere eğilip kara bakarlar,


Babası kızının elini montunun içinden çıkarır,

Ege Bahar hemen elini kara uzatır,

"Bu da neymiş yahu?" der,

Eline alır,

Bakar ki çok soğuk bir şey, fırlatır, atar:)

Ardından anneyle kar keyfi başlar:)

Ege Bahar hala merakla etrafına bakar,

Annesiyle pozlar verir,

Sonra üşürler ve arabaya binerler...Hadi bir de Fenerbahçe Parkı'na bakalım derler, oradaki manzara daha da güzeldir. Anne kuzuyu babasına bırakıp biraz fotoğraf çeker, üşür, arabaya gelir, kuzusuyla koklaşır, sıcacık çay içer, kendine gelir:)

Babası Ege Bahar'ı kucağına alır almaz usta şoför kızı hemen direksiyona sarılır,

Vitese el atar:)

Aaaaaa, o da ne, anneyle baba heyecanlanır çünkü Ege Bahar ilk defa bir şeye tutunup ayağa kalkar:) hem de destek almadan, tekbaşına:) Ege Bahar kendi de heyecanlanır, kahkahalar atar, anne gülerek bu anları ölümsüzleştirir:)

Biz dünü, Ege Bahar'ın karla tanışmasını böyle keyifli, böyle dolu dolu yaşadık işte....

Aşağıda da Fenerbahçe Parkı'nın karlı görüntülerinden birkaçı yer alıyor....

Karlı bir İstanbul Pazarı'ından sevgiler....