Tarih 1 Nisan 2013,
Ege Bahar benden sütlaç istediği için mutfaktayım, bu arada o da salonda. Bir ara yanıma geldi ve küçük makasını istedi. Kendi deyimiyle faaliyet yapacakmış. Sürekli yaptığı bir iş olduğu için verdim. Zaten sütlaçda piştiği için yanına gidiyordum. Çöpe süt kutusunu atarken en üstte bir tutam saç görünce önce bir iki saniye anlam veremedim. Bir anda aklım başıma geldi. Bizim küçük tilkiyi yanıma çağırıp bu nedir diye sorduğumda "önemli değil anne, onlar kuş tüyü" yanıtını aldım. Öyle üzüldüm ki gözlerim doldu, Allah korusun kendisine zarar verebilirdi. Birde hala saçları hiç kesilmedi, en uçtaki saçları hala bebeklik saçları. Sonrasında aramızda geçen konuşmada oyun oynarken kuaför olduğunu, saçları çok uzadığından rahatsız olduğunu ve kestiğini söyledi. Allahtan düzgün bir şekilde kahkül halinde kesmiş de düzelttirmemize gerek kalmadı. Salonda da bir tutam saç buldum, kıyamadım, birleştirdim, kurdele ile bağladım. Ege Bahar'a bir süre evde makas kullanmak yasak, yalnızca okulda kullanacak. Ne kadar üzüldüğümü ve yaptığı bu hareketle kendisine zarar verebilme ihtimali olduğunu anlattım. Bu nedenle güvenimi kazanana kadar bir süre makas kullanamayacağını ve bunun nedenini anlatınca sakince kabullendi.
Dayıya mı çekti nedir, küçük kardeşimde beş yaşındayken saçlarını dibinden kesmişti:)
Bizim kız erkenden 1 Nisan şakası yapmaya başladı galiba... Şimdi bu minik tutam ileride ona teslim edilmek üzere çerçevelenecek. Belki ileride baktıkça yüzünde tatlı bir tebessüm yaratacak...
