Yolun yarısı...

Pazar günü 35'e merhaba dedim...

yolun yarısında ailem, akrabalarım yanımdaydı çok şükür...

Ruh yaşı önemli derler ya, aynen öyle aslında...

Zaman akıp gidiyor,

yirmili yaşlarımdayken, otuzlar pek bir kocaman gelirdi gözüme, şimdi otuzlu yaşları da yarıladım...

Dörtle başlayan yaşlarım da şimdi büyük geliyor gözüme,

halbuki şimdiden boyu belime gelen bir kuzucum var,

 ben kırklarımdayken gözlerimiz aynı hizada olacak inşallah...

Cahit Sıtkı'nın da dediği gibi;

 insan ancak belli bir yaştan sonra anlıyor gökyüzünün başka bir renginin de olduğunu, suyun insanı boğduğunu, ateşin yaktığını...

ama dedim ya; bir de ruh yaşı meselesi var...

hayal meyal şeylerden de olsa ilk aşkımız,

ruhun neyse yine aynısı bence...

Ne demiştik...

Şaire göre tam da yolun yarısındayım:)

Gerçi ömür ne kadar bilemeyiz,

orasını ancak Rabbim bilir...

Allah sağlık sıhhat versin de başka bir şey istemem... 

Yavru kuşum ne kadar heyecanlıydı...

Sabahtan odasında o pamuk elleriyle bana hediyesini hazırladı...

Akşam mumları defalarca birlikte üfledik...

Kızımın elinden en güzel hediyem...

İkimiz, kalp, gülen yüz, güneş...

Daha nasıl anlatılabilir sevgi?

En güzel anılar dosyasına kaldırılacak bu resmin adıysa;

"Ben 35, kızım 5 yaşında"

Geç kalan kutlama...

Çocuklar için doğumgününü kutlamak,

mumlarını üfleyeceği o pastayı seçmek ne kadar da önemli...

Bizim kız 12 Mayıs doğumlu. Mayıs ayında çekirdek ailemiz olarak şu postta yazdığım gibi minik kutlamamızı yapmıştık.

Ardından geniş aile kutlamamızı planladığımız sırada ben sağlıkla ilgili bir takım rahatsızlıklar yaşayınca kuzunun doğumgünü Haziran sonuna doğru ancak kutlanabildi.

 Tembel anne fotoğrafları ancak düzenleyince  bloğa yazmak da bu güne kaldı.

Pasta tamamen kendi seçimi,

 katalogda gördüğü bu sarı saçlı kız figürünü sanırım kendine benzetti,

yoksa adı "Tatlı Rüyalar" olan bu pastanın Ege Bahar'ın uyku durumuyla, uykuyu sevebilme hissiyatıyla alakası yok:)

Günlerce bu elbiseyi giymeyi bekledi desem yeridir.

Elbette istedikçe giydi ama işte çocuklar için kendine özel bir günde, misafirleri varken hazırlanmak çok önemli.

Herşey istediği gibi olunca yüzündeki mutluluk ifadesi yetiyor insana...

O mumları üflerken ben dileğimi tuttum:)

Sağlık, sağlık, sağlık...

Her doğumgününün klasiği...

Kaç defa sönüp tekrardan yandı o mumlar acaba:)))

Çekirdek ailemiz...

Dayı~Yeğen

Anneanne~Torun

Teyze ve enişte ile...

Yani bizimkine göre; Aslı ve Cüneyt ile:)

Ailenin en küçüğü ve en büyüğü birarada...

Büyük anneanne~Torun

Bir küs bir barışık ilişkileri o günde bizi çok güldürdü...

Onlar bir aradayken bir değil iki çocuk durumundalar:)

Misafirlerini çok güzel ağırladı benim kızım,

 kendi elleriyle besledi:)

Dolu dolu 5 oldu sarı kızımız...

Allah sağlık versin, başka da bir şey istemem...

Nice yaşlarını hep mutlulukla karşılayabilmek dileğiyle...

Kutlamalar bitti mi?

Bitmemiş...

Fethiye'de kuzenlerle, Köyceğiz'de halasıyla da kutlayacakmış:)

Hayırlısı artık:)

Dayıların bir tanesi...

Canım kardeşim, küçüğüm geçen hafta liseden mezun oldu...

Doğumu dün gibi aklımda...

Zaman nasıl inanılmaz bir hızla geçiyor...

Kep töreninde ailecek çok güzel anlar yaşadık...

 

Hepsi geleceğimiz, pırıl pırıl, akıllı gençler...

 

Ayrılığın hüznünü, mezuniyetin sevincini birlikte yaşadılar...

 

İnşallah annem, inşallah böyle güzel günlerini de görmek nasip olur...

Kardeşim, yavrum, annecim...

Beyaz tülleri gören kız çocuğunu tutmak mümkün mü?

Kendini gelin gibi hissediyormuş:)

 

 

Böyle güzel anlarımız için çok şükür Rabbime...

Bir tek babacım göremedi,

Anneme,

"Sana tek vasiyetim çok güzel okut oğlumu, başka bir şey istemem."

derdi hastane günlerinde.

Daha da güzel günlerini göreceğiz inşallah...

Babam da rahat uyuyacak...

 

Dayıların bir tanesi, kıymetlimiz o,

benim küçük kardeşim, yufka yüreklim, pırlanta kalplim o...

Allahım çok güzel günlerini, nice başarılarını göstersin inşallah...

 

Bu da gecenin yorulmayanı:)

İyi ki, iyi ki, iyi ki...

3 Mayıs 1978'de iyi ki açmışsın dünyaya gözlerini...

İyi ki doğmuşsun güzel kalplim...

İyi ki hep yanımdasın...

İyi ki, iyi ki, iyi ki...

Çok şaşalı doğumgünleri olmaz bizimkiler...

Biz bir aradaysak,

iyiysek,

 bir de küçük de olsa bir ağız tadımız varsa yeter de artar bile...

Evin ufak kuşları için ne keyiftir ama...

Babasının doğumgünü için yaşadığı heyecan görülmeye değerdi.

Hele ki hiç yemediği pastanın yanından ayrılmayışı,

 kendisinin gibi sahip çıkışı,

 defalarca babasıyla mumları üflemesi çok hoştu:)

Mutluluktan ne yapacağını şaşırmış Ege Bahar:)

Canlarım benim...

3 Mayıs 2014

hatırası

Bitaneciğim;

hep elele, sağlıkla,

nice yaşlarını karşılayalım inşallah...

Doğumgünü çocukları:)

Hadi bakalım bu deneme olsun,

babanın pastasından nasiplen:)

Hafta başı  kendininkini kaç defa üfleyeceksin,

o mumlar kaç defa yanıp sönecek acaba???

23 Nisan'ımız...

Bu yıl 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nda Ege Bahar ilk gösterisini de sergilemiş oldu.

Bolu Yöresi Yeşil Ördek Halk Oyunu esprili dansıyla çocuklarımızı ve bizleri pek keyiflendirdi.

Önce çocuk sevip keyif alacak ki amaca ulaşılsın.

Öğretmenimizin doğru seçimi bütün sınıfın sorunsuz bir şekilde, her şeyden önemlisi zorlamayla değil keyif alarak, eğlenerek gösterilerini sunmalarını sağladı.

Benim için günün en anlamlı karesi...

Beş yaşa günler kala bayram çocuğu Ege Bahar...

Kankası, pek kıymetlisi Neva ile...

Ege Bahar - Neva

Okulumuzdaki tüm öğretmen ve çocuklarımız bugün için bir hayli emek verdiler...

Her birinin sınıfı ayrı ayrı çok güzeldi. 

Milli marşlarla, halk oyunlarımızla, şiirlerle, çocuk şarkılarıyla, modern dans gösterileriyle bir bir emeklerini sergilediler...

Bizim sınıfımız; Kelebekler...



4 Yaş Akran sınıfımız; Minik kalpler...

5-6 yaş; Arılar sınıfı

5-6 yaş; Yıldızlar sınıfı

5-6 yaş; Civcivler sınıfı...

Ege Bahar ve sınıf arkadaşları...

Bu güzel günün sonunda çocuklarımıza öğretmenleri tarafından tek tek uçan balon dağıtıldı,

sonra mı?

Hep beraber şarkılar söyleyerek, dans ederek balonlarını gökyüzüne gönderdiler, görüntü harikaydı...

Bizim uyanık da bu sırada hopladı, zıpladı ama balonuna kıyamadı:)

23 Nisan 2014

Anne-kız hatırası...

Bu da anneanne-torun hatırası:)

Mesaide olan babasının katılamayışı hem Ege Bahar'ı hem bizi biraz üzse de, ilk gösterisinde ben eşimin yerine de bol bol sarıldım, öptüm, kokladım kızımı...

Atamızın yavrularımıza armağan ettiği,

egemenliğin kayıtsız şartsız milletin olduğunun öneminin vurgulandığı bu anlamlı günde geleceğimiz çocuklarımızın güzel günler görmesini diledim hep...

Pırıl pırıl onlar,

tertemiz yürekleri var;

su gibi hayat veren, gökyüzü gibi uçsuz bucaksız...